Шумаізаляцыя падлогі якія ёсць варыянтыЛюбы чалавек, які не адзін год пражыў у шматкватэрным доме разумее, што пытанне шуму вельмі часта стаіць рубам і нярэдка можа спрыяць і разбурэння добрых суседскіх адносін.

Аднак, мала хто разумее, што шум можа зыходзіць як ад іншых людзе, якія жывуць у будынку, так і ад самога чалавека, які пастаянна скардзіцца на шумных крыўдзіцеляў.

На самай справе, у правільна спраектаваным і пабудаваным доме падобныя праблемы павінна узнікаць вельмі рэдка. Праблема шуму заключаецца ў тым, што саму магчымасць яго ўзнікнення, вядома ж, у дапушчальных межах, павінны ліквідаваць яшчэ на першых этапах ўзвядзення будынка. Гэта адбываецца за кошт дадатковай пракладкі спецыяльнага матэрыялу, які хоць і не цалкам, але здольны паглынаць розныя гукі, якія перавышаюць устаноўленыя нормы гучнасці. Аднак, калі падобных работ усе-такі не было зроблена, то жыхарам таго ці іншага дома варта добранька папрацаваць над тым, каб засцерагчы сябе ад узнікнення залішняга шуму.

У першую чаргу неабходна «апрацаваць» падлогу так, каб суседзі знізу не чулі кожнае рух зверху. Спосабаў зрабіць гэта існуе звышдастаткова. Самым папулярным з іх лічыцца выкарыстанне сістэмы «плавае» полу. Вядома ж, гаворка не ідзе аб тым, каб затапіць суседзяў. Асноўная сутнасць дадзенага працэсу заключаецца ў тым, што на асноўнае перакрыцце змяшчаецца своеасаблівая «пракладка», якая можа быць выканана, напрыклад, з керамзіту. Па-над яго неабходна пакласці гідраізаляцыйныя матэрыял. Некаторыя думаюць, што гаворка ідзе аб якім-небудзь тоўстым пласце, дапусцім, бетону, які моцна паменшы вышыню столяў. Аднак, справа ідзе нашмат прасцей. Падобным шумопоглащающим матэрыялам можа стаць і звычайная парніковая плёнка, якую неабходна абкласці на керамзіт у дастаткова тонкі пласт. Пасля гэтага, на дадзенае збудаванне заліваецца сцяжка, таўшчыня якой павінна вагацца ад трох да васьмі сантыметраў.

Але варта памятаць, што адзін маленькі промах, такі як няправільнае замацаванне ліштвы, зможа сапсаваць усю працу. Справа ў тым, што мацаваць яго неабходна альбо толькі да сцяны, альбо да падлозе. Гэта дапаможа пазбегнуць ўзнікнення «акустычнага мастка», які будзе прапускаць шум.

У прынцыпе, уся праца па шумаізаляцыі можа абмежавацца парай прыёмаў. Менавіта апісаны вышэй метад лічыцца найбольш удалым сярод вопытных майстроў, якія нярэдка маюць справу з рашэннем падобных праблем. Аднак, варта памятаць адно: не варта праводзіць такія «аперацыі» самастойна. Лепш даверыць іх выкананне кваліфікаванаму супрацоўніку. У такім выпадку ўся праца мае прыстойныя шанцы на поспех.